Internet stacjonarny od Play korzysta z infrastruktury innych operatorów. Głównie polega na dostępie hurtowym, co oznacza, że Play kupuje możliwość świadczenia usługi na światłowodzie, który należy do innej firmy, a następnie oferuje ją pod swoim logo. Dodatkowo, do oferty dołączyły zasoby kablowe, które operator przejął wraz z zakupem działającego w Polsce dostawcy telewizji kablowej. W tym przypadku podstawą jest architektura HFC, czyli włókno prowadzone do szafy w okolicy, a na ostatnim odcinku do mieszkania wykorzystuje się kabel koncentryczny.
Internet domowy w Play działa na bazie sieci komórkowej i wykorzystuje te same zasoby radiowe co telefony komórkowe. Dzięki temu nie potrzebujesz żadnego kabla w budynku, co czyni go świetnym wyborem w miejscach, gdzie nie zainstalowano przewodu. Jest to wygodne rozwiązanie, które zapewnia dostęp do internetu nawet w trudniejszych lokalizacjach.
Dla ciebie oznacza to, że w jednym miejscu możesz mieć internet na włóknie, w innym na kablu koncentrycznym, a w jeszcze innym tylko w wersji radiowej — i to, co dostaniesz, nie zależy od nazwy pakietu, lecz od tego, jaką infrastrukturę masz w budynku. Na światłowodzie wysyłanie i pobieranie są na podobnym poziomie, a opóźnienia są stabilne. W przypadku sieci kablowej wysyłanie jest gorsze, a wieczorem, gdy wszyscy korzystają z łącza, może być zauważalne spowolnienie. W przypadku internetu radiowego kluczowa jest jakość sygnału w twoim mieszkaniu.
Play różni się od Orange tym, że zazwyczaj nie jest właścicielem kabla, co oznacza, że wszelkie modernizacje w budynku zależą od decyzji innej firmy. Z kolei w porównaniu do T-Mobile, Play ma własny zasób kablowy, obok którego korzysta z łączy kupowanych hurtowo, co stanowi dodatkową opcję przewodową w tej samej ofercie. To techniczne rozróżnienie, które nie jest oceną – każda z tych opcji prowadzi do internetu, który w danym miejscu może być dostępny lub nie.
